Overlijdens Bericht

Beste Lezers van mijn broers blog. Op 20-08-2008 jongstlede is André van der Vliet overleden te gevolgen van een longembolie.

Meer informatie is te vinden op http://www.koffiebar-overstag.nl/

ook kunt u mailen naar fotokb@gmail.com.

vanaf heden komen er geen nieuwe berichten op deze blog

Met Vriendelijke Groet

Marcel van der Vliet

(broertje van André/Sperzieboon)

[Ik blijf lachen hierom]

And the Lord said unto John; Come forth and receive eternal life.

But John came fifth and won a toaster.

De beste stuurlui

liggen in een graf.

Narnia

Schrijven over gebeurtenissen; nou, vooruit dan maar! Gisteravond ben ik samen met Johan en Henk naar de nieuwe Narnia-film geweest. Vooraf had ik vooral zin in het feit dat ik samen met hen zou gaan, omdat het type film me niet helemaal ligt. Wat me wel aanspreekt in de films van Narnia (de vorige ook) is de gigantische symboliek die C.S. Lewis heeft gebruikt in zijn boeken en die naar mijn idee ook goed zijn vertaald in de film.

Lewis combineert de gegevens van een fantasiewereld (inclusief wezens) met een thematiek die rechtstreeks te herleiden is tot de bijbel (let wel: niet op het christendom). In de wereld die Lewis schept is er een strijd tussen goed en kwaad. En in die strijd bevinden zich mensen/wezens en andere creaturen en twee 'machten'. En om die machten draait het. Er is een goede macht en een slechte macht. Ze strijden met elkaar, maar ze strijden vooral via de mensen. En dat is precies ook het beeld wat de bijbel ons geeft. Wij mensen moeten een positie innemen in het strijdtoneel van onze wereld. Maar aan wiens kant staan we? Uit de film blijkt dat ook mensen die 'aan de goede kant staan' wel eens verkeerd kunnen kiezen. Ook blijkt dat we het uiteindelijk niet alleen afkunnen. Genoeg spoilers.

De personage van het goede is, net als in de vorige film, een leeuw. De verwijzing is duidelijk. En op deze manier komen nog veel meer bijbelse elementen naar voren, zij het soms heel erg allegorisch (beeldend). Soms wordt de originele betekenis wel losgelaten om opnieuw betekenis te krijgen in het verhaal van Lewis. Interessant! Al met al zou ik de film graag nog eens zien om hem beter te bekijken. Er waren zoveel momenten waarop ik een diepere laag wel aanvoelde, maar niet herkende. En dat is juist wat die film voor mij zo gaaf maakt.

Striptekenaars

Vroeger had ik veel waardering voor striptekenaars. Elke dag zo'n strip maken, dat valt natuurlijk niet mee.

Tegenwoordig is mijn waardering veel groter! Want sinds de scheurkalenders weet ik dat ze een jaar vooruit kunnen werken. Voor elke dag in de toekomst hebben ze al een strip gemaakt.

Wij hebben alles, zij hebben Jezus

Het is een warme zaterdagmiddag in Rivne, Oekraïne. Ik zit in een Volkswagenbus, op weg naar een huis waar mensen wonen die niet voor zichzelf kunnen zorgen, vooral omdat ze een drankprobleem hebben. Mijn 'gids' is pastor Victor, een aardige, gedreven man met een passie voor hen die Christus niet kennen. Hij heeft eerder op de dag verteld dat hij drie jaar lang bezig is geweest om een relatie op te bouwen met deze mensen, door steeds langs te komen en met ze praten. Soms nam hij presentjes voor ze mee. Dat helpt namelijk om binnen te komen.

Op de weg naar het huis toe vertelt hij er al iets over. 'Die cadeautjes zijn wel belangrijk voor de mensen. Het geeft een bepaalde mate van vertrouwen. Maar mij gaat het niet om de cadeautjes. De mensen moeten me ook binnen laten om het praten, omdat ik een relatie met ze heb. Dat vind ik belangrijk.'

Zijn visie is ook duidelijk. Hoewel hij veel praktische hulp biedt voor de mensen, heeft hij uiteindelijk maar één doel met zijn werk: mensen vertellen van de hoop. 'Weet je, je kunt mensen wel 10, 15 jaar helpen met allerlei dingen, maar als ze dan dood gaan, wat hebben ze dan? Daarom vind ik het belangrijk dat ik ze meer geef dan dat.' Evangelisatie dus, door de straat op te gaan, bij mensen langs te gaan. En daar ook voor uitkomen. Het is bekend bij de mensen dat hij van de kerk is, en ze ook daarom bezoekt. Dat mogen ze weten. Het is immers ook de kerk die voor hun van belang kan zijn. In de kerk vinden ze én mensen die naar hen omzien, én hoop, uitzicht op een eeuwig en goed leven.

Hier hebben ze niets te verliezen, want ze hebben zo weinig. Een behoorlijk contrast met gemiddeld Nederland. Wij hebben al snel iets van: 'wat moet je van me?' En het hebben over de kerk is ook taboe. Daar mag je andere mensen niet mee lastig vallen. Ook niet als je daadwerkelijk verschil kunt maken, want dat moeten we lekker zelf weten. Niet dan?

Pannenkoekenargument

"Dat is nou écht een pannenkoekenargument."
"Een wát?"
"Pannenkoekenargument!"

Dat vraagt dan om enige uitleg. De herkomst van het pannenkoekenargument ligt bij Herman Finkers. In een stuk conference, getiteld: "De aarde is rond", komt op een gegeven moment de geniale uitspraak: de aarde is rond, net als een pannenkoek, die is ook rond.

Een pannenkoekenargument wordt dan zoiets als:
- Je hebt wel gelijk, maar in dit geval gaat het daar niet over.
- Wat je zegt klopt wel, maar toch ook weer niet.

Want dat gebeurt soms.

Het is kiezen van...

Kiezen doe je tussen dingen. Je kiest bijvoorbeeld voor het eten van aardappels. Dan valt de optie om rijst te eten af. Zo is het eigenlijk met alle dingen. Zulke keuzen zijn definitief, want als je de volgende keer gaat eten, dan maak je gewoon een nieuwe keuze.

Zo kun je ook stellen dat je moet kiezen tussen goed of kwaad. Een definitieve keuze, waarbij het andere geen ruimte krijgt. Misschien kun je bekering wel op die manier opvatten. In de praktijk zal het waarschijnlijk een keuze van goed of kwaad zijn. Want zodra je eenmaal zo'n keuze voor het goede (of het kwade) gemaakt hebt, dan moet je blijven kiezen. Dezelfde keuze herhaalt zich steeds weer opnieuw. Steeds opnieuw moet je goed of kwaad kiezen, ook al heb je misschien al zo vaak gekozen.

De keuze die je maakt is in jouw ogen de juiste keuze, waardoor de volgende keuze niet gelijkwaardig is, zoals bij de aardappels en de rijst. Kies je eenmaal voor goed, dan is het logisch om daarna ook voor goed te blijven kiezen. Dan kies je niet meer tussen twee zaken.

Misschien is dat trouwens ook wel kiezen tussen. Eigenlijk gaat het daar niet om. Het gaat erom dat de keuze voor het goede steeds opnieuw gemaakt moet worden.