dinsdag 5 februari 2008

Naar psalm 103

Loof de HERE, mijn ziel, en al wat in mij is, zijn heilige naam. (Psalm 103:1)

Daar zit David dan, op zijn stoel in het paleis. Terugdenkend aan alle dingen die God hem gegeven heeft. De goede dingen (vers 4b-5), maar ook het redden uit de slechte dingen (vers 3-4a). Er blijft voor hem maar één conclusie over. Loof de Here! Hij ziet het als een opdracht. God is zo goed geweest. Zelfs in de donkerste perioden van zijn leven. En die heeft David veel gehad. Benauwd en omringd door vijanden. Domme acties, waarin hij bewust zondigde. Ook in ziekte en doodsangsten was God nabij.

Daarom verdient God het om geloofd te worden. Het bijzondere daaraan is dat het daarbij niet gaat om hoe wij dat beleven. Of om wat God gedaan heeft. Nee, God loven omdat Hij God is, dat Hij er is. Dat is niet altijd makkelijk, want jouw ervaring kan dat tegenspreken. God lijkt dan misschien heel ver weg. Maar Hij heeft beloofd er te zijn, daar mag je op vertrouwen.

En loven, met alles wat in je is. Dat is een tweede opdracht. Ik moet daarbij denken aan David die danst voor de ark. Aan David die liederen speelt voor Saul. Aan David die Goliath verslaat. Loven, met alles wat in je is. God loven is dus meer dan alleen liederen zingen. Hoewel dat een belangrijke plaats inneemt in de praktijk. God de lof geven gaat verder. Dat moet iets worden van jezelf, ook in je daden. Dat gaat misschien niet direct vanzelf, maar toch is het iets wat we moeten doen.

Een onderdeel daarvan is niet vergeten wat God gedaan heeft. Dat is lastig, want iets dat goed ging vergeet je tien keer sneller dan iets dat verkeerd ging. De dingen die God gedaan heeft, neigen we ook te vergeten. En wat we fout deden, daar worden we op afgerekend, toch? Juist niet! In vers 10 zegt David daar wat over. Hij wil dat we juist gericht zijn op de dingen die God gegeven heeft, die goed gingen. Om het te bekijken van de positieve kant.

Die neiging om achteraf dingen weg te verklaren of te vergeten, waar komt die vandaan? Zijn we misschien massaal bang om te vertrouwen? Om de touwtjes uit handen te geven? Raken we dan de controle kwijt…

Welke controle, eigenlijk?
De HERE heeft zijn troon in de hemel gevestigd, zijn koningschap heerst over alles. (Psalm 103:19)

Geen opmerkingen: