Op een koud en guur station,
Sta ik, 's avonds in de regen.
Denkend aan wat was,
Maar nooit meer komt.
De dagen worden langer,
maar mijn nachten korter.
Gedachten blijven dwalen.
Vormen steeds meer een verhaal.
Wat was, komt nooit meer terug.
Hoe graag ik ook zou willen.
Als de avond valt,
de nacht al komt.
Moet ik kijken naar de morgen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten