Yes we can!

Het klinkt een beetje als een Bob de Bouwer (waarom schreef ik dit in eerste instantie als Bauer??) uitspraak, maar is toch afkomstig van iemand anders. Van een man met een enorm charisma. En met de kwaliteiten om een fatsoenlijk debat te voeren. Wil de echte leider opstaan? Hij heeft het gedaan. In de race om het presidentschap van de US of A staat hij voor in de peilingen. Op een vrouw, nota bene. En wat voor vrouw!

In debatten is hij sterker. Hij maakt een solide indruk, heeft - naar het schijnt - een goed programma. Hij heeft alleen één probleem. Hij is zwart. Nouja, bruin. Maar dat telt ook als zwart, tegenwoordig. Mensen gaan hem daar (figuurlijk, misschien ook wel letterlijk) op afrekenen. Er zit een diepe kloof in die samenleving. Zoals er wel veel meer kloven zijn. Hij neemt de taak op zich om die kloof te dichten, net als een beroemde voorganger van hem deed. Die kwam ongelukkig aan zijn einde (doodgeschoten). Zou er sindsdien veel veranderd zijn? Ik weet het niet.

In Nederland loopt ook zo'n man rond. Veel charisma. Alleen zijn programma is minder sterk. En zijn manier van communiceren ook. Ook hij had een voorganger (doodgeschoten). Deze man maakt echter een kloof in de samenleving, in plaats van die te dichten. Beide mannen gebruiken dezelfde taktieken. De media is hun grootste wapen. Waar in Amerika diverse artiesten en invloedrijke personen hem steunen, zie je in Nederland het tegenovergestelde. Hele protestbewegingen komen op gang. Allemaal om die ene man te stoppen. Zou het in Amerika ook zo ver komen?

Die Amerikaan heeft de steun van het volk nodig. Anders wordt hij domweg niet gekozen. Die Nederlander ook. Laten wij dan, als Nederlanders, onze stem gelden in een beweging voor eenheid. Ongeacht religie, huidskleur, afwijkingen of stemgedrag. Want wij hebben ook een stem. Je kan je echter wel machteloos voelen. Maar denk dan nog eens aan die Amerikaan en die Nederlander. Allebei hebben ze de steun van het volk nodig. Kunnen wij daar wat aan doen? Yes we can!